De voorbereidingen voor de operatie die allemaal moeten worden gedaan, poeh, niet te geloven, momenteel ren ik van hot naar het en van het kastje naar de muur en weer terug! Het lijkt wel of ik momenteel geen momentje van rust ken.

Ik die normaal in de middag een dutje doe, omdat anders ik zo’n chagrijn wordt dat wil je niet geloven! En tja ik ben ook wat meer geïrriteerd dan normaal gesproken, ik kan dan ook soms lelijk uit de hoek komen, (zucht)

Zoals gisteren, Homeboy onze Cocker Spaniël, die kan nog weleens als hij hoognodig naar buiten moet, aardig piepen, en niet eventjes, maar hij begint en eindigt dan pas als je hem naar buiten brengt, maar voordat je dan zijn riem om hebt………………. Een gevecht is het dan, draaien, wriemelen, springen, tja probeer dan maar om een riem om te doen. Enfin gisteren was het weer eens zover. Ik werd zo boos dat ik hem zijn nek letterlijk kon omdraaien, Pas toen ik me stem verhief, werd hij wat rustiger. Ik voelde me net zoals in die reclame of je geschikt bent voor het leger, waarin een man zijn hond probeert te laten zitten, en de buurman het in een keer voor elkaar kreeg, zeer onbekwaam!

Het is maar een voorbeeld van mijn geïrriteerdheid wat ik momenteel onderga. En dan het rennen van de ene arts naar de andere, van de ene afspraak naar de andere, en tussendoor, er voor zorgen, dat ik van alles klaar heb liggen, zoals kleding, ondergoed, boeken, pennen, papier, (je weet maar nooit of ik weer eens een brief ga schrijven!) en alles wat je nodig hebt om een aantal dagen door te brengen in het ziekenhuis.

Daarnaast zorgen dat er voldoende eten, drinken, schone was, voor mijn manneke. Kleding verstellen, daar waar het nodig is, Want manlief blijft nog wel eens hangen aan haakjes en karren op zijn werk, en ook daar moet hij toch een beetje redelijk voor de dag komen, Het ergste van alles tot nu toe vond ik nog dat hij nog niet zo lang geleden een brandnieuw T-shirt aanhad, en thuis kwam met een scheur zo groot als het T-shirt zelf! Tja hij was blijven hangen aan een van de trekkers die ze daar gebruiken.

Dus dat moet ook allemaal gedaan worden. Dan nog er voor zorgen dat de honden en kat allemaal ontwormt zijn en hun vlooienmiddel hebben gehad, want ik denk niet dat ik daar de puf voor heb wanneer ik uit het ziekenhuis kom. Ook de hondenmanden moeten worden behandeld, want je weet maar nooit. Dekens wassen, kussens uitkloppen. En gewassen zijn ze al, ik moet voor dat ik het vergeet ook de hondentrimster even bellen, want dan is dat ook weer gedaan en hoef ik me daar ook geen zorgen meer over te maken.

De pedicure is ook bestelt, en komt komende week. En dat wordt dan Dinsdag die erg druk wordt dan. s’ Morgens eerst de huishoudelijke hulp, dan om 12:00 de woningbouw, met een nieuw keukenblok, zodat ik hopelijk na mijn operatie weer zelfstandig kan koken. d.w.z. Zittend, want staand gaat niet meer, zoals jullie uit mijn verhalen kunnen hebben opmaken.

Dan terwijl de woningbouw nog bezig is komt Astrid, de pedicure. Over Astrid kan ik een hele pagina schrijven, en dat doe ik nog wel eens, wanneer alles weer een beetje normaal verloopt hier. Maar een ding moet ik kwijt over haar, het is een wervelwind, vol liefde van het leven, en een zeer positief mens!

Enfin het is berendruk momenteel in “Huize Carla’s Corner” En Carla? Die wordt langzaam, maar zeker knettergek van alle voorbereidingen die ze nog moet doen!