Na een aantal maanden van inactief zijn, dacht ik bij mezelf, laat ik maar weer eens wat van me horen. Alhoewel ik eerlijk moet zijn en geen idee heb, wanneer dit wordt gepubliceerd, maar daar is altijd overheen te komen. Zodra er een internet verbinding is gevonden, staat alles op het internet, net zo netjes en vlot als voorheen.

De meeste van jullie die lekker altijd meelezen, weten dat ik voor een knieoperatie ging en eindigde met een verwijdering van mijn baarmoeder, doordat er kanker bij me was geconstateerd.

Om zoals de Engelsen zo mooi kunnen zeggen “I do not wish you to miss all the gory details that are happening, at this present in time” wil ik jullie allemaal uitnodigen op een wonderbaarlijke reis, die ik sinds kort aan het maken ben.

Een reis die bol staat van verrassingen, tranen, lachbuien, snikken en slikken, zware pijnstillers en lichte pijnstillers, en dies al nog meer.

Laat ik beginnen bij vanavond, het is nu 20:42 en ik heb vandaag een laptop gehad van mijn man. Ik had me uren bezorgt gemaakt over waar hij bleef, en uiteindelijk om een uur of 19:00 komt hij aan hier met een grote grijns op zijn gezicht, (ben ik even blij dat ook mijn moeder dit leest, zij het uiteindelijk, anders had ik wel gezegd, zijn smoelwerk!, dat was even een tussendoortje lol) en zegt kijk eens wat ik voor je heb? En wijst met zijn andere niet vrije hand, vanwege de schone was, naar zijn hand achter zijn rug. Ik heb het toch gedaan vandaag, ik heb een laptop gekocht voor je! En lacht nog meer. Ondertussen zit ik dan al te rekenen hoeveel geld en van welke rekening ik moet overmaken naar de betaalrekening, omdat die dus morgen rood zal staan.

Maar daar maak ik me niet druk om op dit moment, ik ben meer bezorgt voor hem dan over welke rekening dan ook.