Terwijl dat ik hier om 00:35 t.v. (star trek) zit te kijken kan ik het niet na laten om mijn gedachtes tussendoor over de afgelopen dag te laten lopen.

Wat een dag was het. Vraag me niet hoe ik er door heen ben gekomen, want eigenlijk heb ik de hele dag op automatische piloot gelopen. Als een kip zonder kop, als een leeg gelopen achterwiel. Wat voor meer van deze synoniemen kan men nog bedenken, voor afwezig of in gedachten zijn?

Vandaag heb ik dus gehoord, wanneer ik word geopereerd, hoe, wat er daarna gaat gebeuren en ga zo maar door.

De datum is de 14de juli, opnamedag 13 juli, dat i.v.m. dat ik diabetes heb en ik waarschijnlijk een insuline infuus krijg en die moet worden ingesteld voor dat ik geholpen wordt.

Maar voordat het zo ver is moet ik nog wat afspraken afwerken, zoals de anesthesist, het lab werk, en nog even bij de interniste langs. Ik heb in elk geval toestemming van de cardioloog om geopereerd te worden, dus ik hoef niet meer nog eens naar hem toe. Niet dat de man niet aardig is, maar blij toe dat ik de katheterisatie al achter de rug heb.

Enfin zoals ik al zei, is de 14de de operatiedag. Ik krijg een hysterectomie en alles wordt verwijderd. Baarmoeder, eileiders, en eierstokken. De snede komt onder mijn buikplooi. Ik hoop dat ik snel genees, want mijn buik valt over de buikplooi en dat kan een mogelijk probleem geven met de genezing.

Wat eigenlijk het gekke is van alles sinds dat ik weet dat ik kanker heb, is dat, ik die normaal altijd, gelijk in de paniek schiet van alles en nog wat, ben vrij rustig. Alleen vandaag liep ik dus echt als een kip zonder kop in de rondte. Goed laten we eerlijk zijn, de dag begon al ………..

En toen viel de computer, t.v., ijskast, en alle andere elektrische apparaten uit. Kortsluiting!

Vervolg komt!